بسم الله
باز هم حدیث:
عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ یُونُسَ عَنْ مِهْزَمٍ وَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ الْکَاهِلِیِّ وَ أَبُو عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیُّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْکُوفِیِّ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ رَبِیعِ بْنِ مُحَمَّدٍ جَمِیعاً عَنْ مِهْزَمٍ الْأَسَدِیِّ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع ... شِیعَتُنَا مَنْ لَا یَهِرُّ هَرِیرَ الْکَلْبِ وَ لَا یَطْمَعُ طَمَعَ الْغُرَابِ وَ لَا یَسْأَلُ عَدُوَّنَا وَ إِنْ مَاتَ جُوعاً ...
امام صادق علیه السلام فرمودند: شیعه ما کسی است که مثل سگ ناله بی صبری سر ندهد و مثل کلاغ طمع نکند، و حتی اگر گرسنگی بمیرد هم از دشمن ما گدایی نکند.
یکی از چیزهایی که ائمه دوست دارند در یاران خود ببینند روح بزرگ و شخصیت باوقار و سنگین است. کسی نتواند به صورت خوب و باشخصیت جلوه کند نزد ائمه جایگاه پایینی دارد. به خصوص اگر سبک بودن انسان در مقابل دشمن اهل بیت نمود داشته باشد. کسی که نتواند فقر و تنگدستی را تحمل کند، و همیشه چشمش به دنبال کسب مال بیشتر باشد، محبوب اهل بیت قرار نمی گیرد. بدتر از این حالت این است که این طمع و بی صبری او در مقابل دشمن هم آشکار شود.
من اگر بخواهم شیعه ی خوبی باشم، نباید هنگام انتخاب کار به دنبال پول بیشتر آن باشم، و یا هنگام خرید کالا به دنبال سود بیشتر آن. کسی که حاضر است کالای دشمن اسلام و اهل بیت را به امید چند تومن سود بیشتر بخرد، اما کالای محبین اهل بیت را نخرد، چه بسا (به شهادت این روایت) از زمره شیعیان خارج شود.
من اگر از شرایط بد اقتصادی بنالم، یا سعی کنم با طمع زیاد بر مال خود اضافه کنم، یا به دشمن رو بیاندازم که کار اقتصادی مرا جلو ببرد، شاید مصداق همین روایت شوم.
البته من بحث سیاسی نمی کنم، چون صحنه سیاسی کشور پیچیدگی های خود را دارد؛ اما همین ملاک ها می تواند در عرصه اجتماعی و بین المللی ما هم جاری باشد. بالاخره، کشور ما هم قرار است یکی از شیعیان امام صادق علیه السلام به شمار بیاید.
البته حرف من که حرف آخر نیست، یک فهم مبتدیانه از یک روایت است. نظر؟